پلان ستراتژیک ۲۰۲۶–۲۰۲۸ (مرور بر ابدیت شده)

اهداف ستراتژیک سه‌ساله اکبر بر سه رکن خدماتی این نهاد استوار است:

۱-  هماهنگی و شریک‌سازی معلومات

اکبر در حال بازتعریف هماهنگی به‌عنوان یک وظیفه ستراتژیک فراتر از تبادل معلومات است. این اداره اکنون به‌صورت فعال اولویت‌های عملیاتی را شکل می‌دهد، از دسترسی مؤسسات غیردولتی حمایت می‌کند و بر پروسه تصمیم‌گیری تأثیر می‌گذارد. نشست‌های منظم ملی و ولایتی، ورکشاپ‌های ربع‌وار با مقامات و ساختار تیم‌های ساحوی تضمین می‌کند که واقعیت‌های میدانی، حمایت ملی را سوق می دهد. شریک‌سازی معلومات نیز از طریق خبرنامه‌ها، ابدیت های فوری و داشبوردهای جدید MIS تقویت می‌شود.

۲- حمایت، شمولیت و محیط مساعد

حمایت به‌گونه زیاد بر شواهد میدانی و فیدبک جوامع استوار گردیده است. اکبر رهبری گروه‌های کاری مانند گروه کاری زنان (AWWG) و گروه کاری حمایت (AWG) را به‌عهده دارد تا صدای مؤسسات غیردولتی را تقویت نموده، شمولیت زنان و گروه‌های حاشیه‌نشین را ترویج کند و بر پروسه های پالیسی تأثیر بگذارد. کمپاین‌ها، یادداشت‌های پالیسی و ورکشاپ‌های اجتماعی، پاسخگویی در برابر جمعیت‌های متأثر را تضمین نموده و مشروعیت مؤسسات غیردولتی را تقویت می‌کند.

۳- تقویت ظرفیت و انکشاف سازمانی

اکبر در حال احیای دوباره دیپارتمنت دوره های آموزشی (ترینینگ) خویش بوده و خدمات جدید حمایت از تقویت ظرفیت را به‌منظور جایگزینی برنامه Twinning راه‌اندازی کرده است. این خدمات تا سال ۲۰۲۸ حداقل به ۱۵۰ مؤسسه غیردولتی خواهد رسید و دوره های آموزشی ماهوار و مادیول های اختصاصی ارائه خواهد نمود. اکبر همچنان از طریق گروه کاری تخنیکی محلی‌سازی، اصلاحات محلی‌سازی را رهبری می‌کند و پلان عمل ستراتژیک و منشور تعهدات را برای تضمین نمایندگی، دسترسی و تمویل مؤسسات غیردولتی انکشاف می‌دهد.

این ارکان در مجموع، اکبر را به‌عنوان یک اداره فعال و پیشگام معرفی می‌کند—اداره­ی که مؤثریت مؤسسات غیردولتی را تقویت نموده، نمایندگی جمعی را استحکام می‌بخشد و پاسخگویی در برابر جوامع افغان را تضمین می‌نماید.

• محلی‌سازی

محلی‌سازی یکی از ارکان اساسی پلان ستراتژیک ۲۰۲۶–۲۰۲۸ اکبر است که بر رهبری دوامدار این نهاد در گروه کاری تخنیکی محلی‌سازی و تداوم پیشرفت‌های نقشه راه ۲۰۲۵ استوار می‌باشد. در طول سه سال آینده، اکبر پروسه نهایی‌سازی و تطبیق منشور محلی‌سازی را رهبری خواهد کرد؛ منشوری که تعهدات مشترک میان طرف های ذیدخل بشردوستانه، نیازهای اساسی، سازمان ملل متحد، و تمویل‌کنندگان را تعریف می‌کند. این ستراتژی همچنان توسعه و تطبیق پلان عمل ستراتژیک چندساله محلی‌سازی را با اهداف، شاخص‌ها، و میکانیزم‌های پاسخگویی مشخص در اولویت قرار می‌دهد. اکبر از طریق تحقیق، یادگیری و تعاملات پالیسی، مبنای شواهد برای محلی‌سازی را تقویت نموده و در عین حال حمایت مبتنی بر دیدگاه‌های افغان‌محور را پیش خواهد برد. افزون بر این، اکبر بر بهبود هماهنگی میان بازیگران بشردوستانه و انکشافی در بخش تقویت ظرفیت، افزایش مشارکت و رهبری محلی در ساختارهای هماهنگی و نهادینه‌سازی پاسخگویی برای تضمین پیشرفت قابل سنجش در راستای تعهدات ب محلی‌سازی تأکید خواهد کرد.

• مدیریت ولایتی و انکشاف ظرفیت

در چند سال آینده، اکبر رهبری خویش را در هماهنگی ولایتی تقویت خواهد نمود، با تمرکز مخصوص بر ظرفیت‌سازی در هفت دفتر و مرکز ساحوی خود در کندهار، هرات، ننگرهار، بلخ، بامیان، خوست، و کندز. هرچند اکبر از قبل حضور قوی ارتباطی در این ساحات دارد، اما هدف آن گسترش نقش خویش برای ارائه حمایت بیشتر از هماهنگی عملیاتی میان مؤسسات غیردولتی و تطبیق‌کنندگان ساحوی می‌باشد. این گسترش مستلزم استخدام کارمندان بیشتر، همراه با منابع اختصاصی برای جمع‌آوری، مدیریت، تحلیل و گزارش‌دهی معلومات در سطح ولایات خواهد بود. اکبر به‌صورت فعال در جستجوی تعهدات دوامدار تمویل‌کنندگان برای حمایت از نقش روبه‌رشد خود در برنامه‌ریزی و هماهنگی پاسخ‌های اضطراری در سطح ولایات است. اکبر همچنان رهبری بیشتری را در حمایت از پلتفرم‌های مشترک هماهنگی بشردوستانه و نیازهای اساسی انسانی، مانند تیم‌های ساحوی، به‌عهده خواهد گرفت تا هماهنگی و پاسخ‌دهی یکپارچه‌تر را ترویج نماید.