اداره هماهنگی کمک‌های بشری و انکشافی برای افغانها یا اکبر در ماه آگست سال ۱۹۸۸ در شهر پشاور به‌عنوان یک نهاد عضویت‌محور تأسیس گردیده است، که در پاسخ به ضرورت های مؤسسات غیردولتی فعال در بخش کمک‌رسانی به مهاجرین افغان در پاکستان و آن‌سوی مرز در افغانستان، به‌منظور هماهنگی مؤثرتر کمک‌ها و ارائه خدمات ایجاد شد. از سال ۲۰۰۱ به این‌سو، اکبر بر تسهیل هماهنگی میان اعضا، تلاش‌های حمایتی، نشر معلومات و ترویج معیارهای اخلاقی اعضا،از طریق «منشور اصول رفتاری» و «معیارهای اساسی بشردوستانه» تمرکز داشته است.
در حال حاضر، اکبر دارای ۲۳۰ عضو است که شامل مؤسسات غیردولتی ملی و بین‌المللی می‌باشد. اعضای اکبر همه‌ساله یک کمیته رهبری متشکل از ۱۵ نماینده مؤسسات ملی و بین المللی را جهت ارائه رهنمودهای ستراتژیک برای این اداره انتخاب می‌نمایند. مدیریت روزمره اکبر توسط سکرتریت، که شامل رئیس این اداره، تیم رهبری ارشد و نزدیک به ۸۰ کارمند در تمام دفاتر است، پیش برده می‌شود. دفتر مرکزی اکبر در کابل موقعیت دارد که همچنان دارای هفت دفتر ساحوی در ولایات کندهار، ننگرهار، بلخ، هرات، کندز، خوست و بامیان می‌باشد.

چشم‌انداز و مأموریت:
برای دستیابی به اهداف خویش، اکبر بر اساس یک چشم‌انداز و مأموریت گسترده برای اداره و اعضای خود فعالیت می‌کند.
چشم‌انداز ما همچنان حمایت از «مؤسسات غیردولتی مؤثر، جوامع توانمند» می‌باشد.
این چشم‌انداز توسط بیانیه مأموریت ما حمایت می‌شود که آن عبارت است از: ((ایجاد بستری کارآمد برای اعضا به منظور اجرای مؤثر فعالیتهای بشردوستانه و انکشافی در افغانستان))

وضعیت کنونی بشردوستانه:
چشم‌انداز بشردوستانه و انکشافی افغانستان در حال گذار از یک تحول ساختاری است. کم شدن کمک‌ها، تغییر اولویت‌های تمویل‌کنندگان به‌سوی طروق ضروریات اساسی انسانی، افزایش فشار برای محلی‌سازی و یک محیط سیاسی پیچیده و متغیر، به‌ شکل بنیادی راه های ارائه و هماهنگی کمک‌ها را تغییر می‌دهد. این تغییرات نشان می‌دهد که مدل‌های رایج هماهنگی دیگر کافی نیستند. برای پاسخ به مشکلات امروز، اکبر فراتر از نقش یک پلتفرم هماهنگی حرکت نموده و به یک اداره فعال و پیشگام تبدیل می‌شود—اداره که از مؤثریت مؤسسات غیردولتی حمایت می‌کند، نمایندگی جمعی را تقویت می‌نماید و دسترسی به منابع و فضاهای تصمیم‌گیری را تضمین می‌سازد.

تخمینا در سال ۲۰۲۶، ۲۱٫۹ میلیون نفر، معادل ۴۵ درصد جمعیت افغانستان، به کمک‌های بشردوستانه نیاز خواهند داشت. هرچند این رقم در مقایسه با سال ۲۰۲۵ اندکی کم شده است؛ اما نیازها همچنان در میان بلندترین سطوح جهانی - در یک وضعیت غیرجنگی- باقی مانده است. شرایط بشردوستانه ناشی از آسیب‌پذیری ساختاری مزمن، افزایش نامصونیت غذایی، شوک‌های ناشی از تغییرات اقلیمی، شیوع بیماری‌ها و خطرات جدی حفاظتی مخصوصا برای زنان و دختران می‌باشد. پیش‌بینی می‌شود نامصونیت شدید غذایی بر ۱۷٫۴ میلیون نفر تأثیر بگذارد که از این میان، ۴٫۷ میلیون نفر با شرایط اضطراری مواجه خواهند بود؛ رقمی که نسبت به سال ۲۰۲۵ دو برابر شده است. خشکسالی دوامدار چندین ولایت را متأثر ساخته و پیش‌بینی می‌شود میزان بارندگی کمتر از حد اوسط و درجه حرارت بلندتر باشد. خطرات حفاظتی به دلیل محدودیت‌ها بر زنان و دختران، مهمات انفجاری باقی‌مانده، خشونت مبتنی بر جنسیت، کار کودکان و ازدواج‌های زودهنگام در حال افزایش است. در نهایت، بازگشت گسترده مهاجرین از آن‌سوی مرزها — تنها بیش از ۲٫۵ میلیون افغان در سال ۲۰۲۵ — فشار قابل ملاحظه‌ای را بر جوامع میزبان وارد می‌کند.

ماموریت ما:
در حمایت از اعضای خویش، اکبر به تعهدات اساسی ذیل پایبند است:
1.    عمل به‌عنوان یک اداره مستقل هماهنگ‌کننده مؤسسات غیردولتی ملی، محلی و بین‌المللی که به‌منظور خدمت و تسهیل فعالیت‌های اعضای خویش جهت رسیدگی مؤثر و کارآمد به نیازهای بشردوستانه و انکشافی مردم افغانستان ایجاد شده است.
2.    حمایت از اعضا برای ارائه کمک‌های بشردوستانه و/یا انکشافی به مردم افغانستان بدون در نظرگرفتن پیشینه قومی، وابستگی سیاسی یا باورهای مذهبی، مطابق با منشور اصول رفتار مؤسسات غیردولتی.
3.    تقویت و تحکیم روابط و هماهنگی میان طرف های ذیدخل در بخش‌های بشردوستانه و انکشافی.
4.    حمایت از مؤسسات غیردولتی و ادارات بشردوستانه از طریق هماهنگی آمادگی و پاسخ‌دهی اضطراری در صورت وقوع حوادث ناگهانی.
5.    تأثیرگذاری بر پالیسی‌ها و عملکردها بر مبنای اصول و معیارهای بشردوستانه و انکشافی از طریق حمایت ستراتژیک.
6.    ترویج بهترین شیوه‌ها، معیارهای سرتاسری سکتوری و پایبندی به طروق اصول‌محور در ارائه خدمات و فراهم‌سازی زمینه رویکردها، پاسخ‌ها و یادگیری مشترک.